| 個人檔案☆ •:*´¨`*:• i i w s' •:*...相片部落格 | 說明 |
|
1月31日 ความเพ้อเจ้อ
แก้วที่แตกแล้วว รู้สึกผิด
แต่ก็สายเกินไปแล้ว และก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว แก้วก็แตกไปหมด ชิ้นส่วนก็หายไป ถึงอยากซ่อม แต่ก็ไม่รู้วิธีอยู่ดี
พอเถอะนะ
มั่ยหลับมั่ยนอนน ..ดึกแล้ว ..
แต่ ....
มั่ยอยากนอน
มั่ยอยากทำอะไร
ซักอย่างงง ..
พุ่งนี้ก้อไปงานบอล ..
อยากรู้ ..
ทุกอย่างงง
อยากรู้
เหตุผล
อยากรู้
ความจริง
....
ว่ามันเป็นยังไง
ถ้าทุกคนบนโลกนี้พูดทุกอย่าตามความจริง
มันจะดีมั๊ยนะ ?
ไม่มีการโกหก หลอกลวง
แม้ว่ามันจะทำให้อีกคนนึงเสียใจ
แต่ยังไงมันก็เป็นความจริง
ที่เปลี่ยนไปไม่ได้อยู่ดี
มันจะดีมั๊ยนะ ???
ถ้าเป็นแบบนั้นน
มันจะดีมั๊ยน้ะ ??
ถ้าเค้าพูดความจริงทุกอย่าง
เรา ... จะรับได้มั๊ยน้ะ ?
เรา ...
จะรับได้มั๊ยย
ถ้าได้รู้ว่า
เรื่องทั้งหมด
มันไม่ใช่ความจริง ?
แต่ก็นะ
ถ้าทุกคนไม่เคยโกหกกัน
มันก็คงไม่มีมันที่เราจะรู้สึกว่า
ทั้งหมด ... มันเป็นแค่อะไรที่เราคิดเองเองอยู่แล้ว
จริงมั๊ย ?
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
เขียนไปฟังเพงไปแล้วมาน
รุสึกว่า .....
ไม่รุเรื่องอ่ะ
-*-
มีคนบอกชั้นว่า ...
"รักของแต่ละคนน่ะ
มันไม่เหมือนกัน ไอ้ที่บอกว่ารักจริงๆน่ะ
ของแต่ละคนมานก็ไม่เหมือนกัน
แล้วจะตัดสินได้ยังไง
ว่ารักจริง หรือ ไม่จริง"
มันก็จริงล่ะ ...
แต่ในเรื่องของความรัก
ว่ารักจริง หรือ ไม่จริง
เราใช้ "ความรู้สึก"
เป็นตัวตัดสินเสมอ
คือ
ถึงแม้การกระทำ
มันจะไม่ได้แสดงออกว่า "รัก"
แต่ เรา "รู้สึก" ว่า เค้า "รัก"
เราก็จะเชื่อว่า มันคือ "รัก"
แต่ ...
ถ้า การกระทำมัน "ใช่"
แต่ เราไม่รู้สึกเลย
เราก็ไม่สามารถใช้สมองให้คิดได้
ว่านั่นคือ "ความรัก"
บางครั้ง ..
เรารู้สึก ..
อยากย้อนเวลา
ถ้าย้อนเวลาได้น้ะ
ตอนนั้นเราจะไม่ทำยังงั้น เราจะไม่ทำยังงี๊
เราจะทำยังงี๊ เราจะทำยังงี๊ น่าจะดีกว่า
ถ้าย้อนเวลาได้นะ
ตอนนี้ เราคงไม่เป็นแบบนี้
ถ้าย้อนเวลาได้นะ
ตอนนี้เราคงมีความสุข
เราว่ามันเป็นความรู้สึกที่ "ทรมาน"
เพราะฉะนั้น
หลังจากนั้น
เรามักจะทำ
ในสิ่งที่เราคิดว่า
"ดีที่สุด"
แต่ก็นะ ..
มันก็แค่ดีที่สุด "สำหรับเรา"
สำหรับคนอื่น
มันอาจจะ
"แย่" ก็ได้
การที่บอกว่า "รัก"
สำหรับคนนึง
อาจจะหมายถึงอย่างนึง
อีกคนนึง
ก็คงมีนิยามที่แตกต่างกันไป
เราคงพูดไม่ได้
ว่า "นั่นไม่ไช่ความรัก"
หรือ
"ถ้ารักเค้าไม่ทำกันอย่างงั้นหรอก"
ก็นะ
....
ในเมื่อ
ความรัก บางทีมันก็ไม่มีเหตุผล
และ บางทีเหตุผลมันก็ไม่เหมือนกัน
เราจะไปตัดสินได้ยังไง
ว่า นั่นคือรัก นั่นคือ ไม่รัก
แล้วเราจะเชื่ออะไรได้
เราจะรู้ได้ยังไง
ว่าอะไร
คือ รัก จริงๆ
เราเคย ..
"เชื่อ" ใน "ความรู้สึก"
ของตัวเองมาโดยตลอด
เพราะ ....
"ความรู้สึก" ไม่เคยหลอก
ไห้เรารู้สึกดี
แต่ "สมอง"
มักจะหาเหตุผล
มาทำให้ "รู้สึกดี(ขึ้น)"
แต่ ..
วันนึง
"ความรู้สึก"ของเรา
ก็เชื่อไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
เพราะ ...
"ความรู้สึก" ของเรา
ทำให้เรา "เชื่อ"
แต่พอได้รู้ความจริง
"มันไม่มีอยู่จริง
ทั้งหมด .. เราคิดไปเอง" มันเป็นอย่างงั้นจริงๆหรอ?
แล้วเราจะทำยังไง
เราจะยอมรับมันได้ยังไง
แล้ว ..
ต่อจากนี้
เราจะเชื่ออะไร? ในเมื่อ
ในวันนี้
สิ่งที่เราเคยเชื่อมาโดยตลอด
มัน "ไม่มีอยู่จริง"
ps.
ขอบคุนนะ ที่ทำให้เรารู้สึกว่า ความรักเป็นยังไง
ขอบคุนนะ ที่ทำให้เรารู้ว่าอะไรคือ เข้ากันไม่ได้
ขอบคุนนะ ที่ทำให้เรารู้ว่าคนเราก็เปลี่ยนแปลงกันได้
ขอบคุนนะ ที่ทำให้เรารู้ว่า ได้เวลาออกมาจากกะลาแล้ว someday .. i believe
i'll find s.o.
who has da same def of da word "love" as me รู้ สึ ก เ ซ ง ง ....~วันนี้ก็เซงงงงงง
เฮ้ออออ ....
ไม่รุจาทามราย
ให้หายเซงง
ตอนเช้าก้อไม่ได้ทำไร
โดดเรียน
แต่ต้องใส่ชุดนิสิ่ด
เพาะว่า ..
เพาะว่า
มีถ่ายคลิปสายเทคตอนเยนนน
เฮ้ออออ ..
เส่ดดด
ก้อ
รอนานมากๆๆๆ
มีซ้อมเดินพาเหรดอิ่กก
ก้อ ..
เซง
ในที่สุดก้อไม่ได้ไป
พอจาไปที่นึง
อีกคนก้อจาไปอีกที่นึง
อีกคนโทมาอีกที่นึง
อีกคนก็จะมาอีกที่นึง
งง
ไปหมด
แบบว่า ...
"จ่ะเอาไงกะชีวิตดี??"
สรุ่บบ
ก้อไม่ได้ไป
เซงงงงง
ก็ไม่ได้ซื้อ
เซงอีกก
ก็ไม่ได้ทำอะไรที่เราอยากทำ
ก้อเซงงงง
อารายที่อยากไห้เปนก้อไม่เปน
ก้อเซงงง
อารายที่คิดไว้ว่าจาเปนก้อไม่เปน
ก็เซงงงง
เฮ้ออออ ..
เวลาอยุคนเดวก้อจาเซง
เวลาอยู่หลายคนก็วุ่นวาย
5555555555555555
เรื่องมากจิงจิงงง
วานนี้ไปซื้อหนังสือมาด้วย
แต่ก้อยังไม่ได้อ่าน
ที่เคยซื้อไว้
ก็ยังไม่ได้อ่าน
ที่เคยอ่าน
ก็ยังอ่านไม่จบ
จาสอบ
หนังสือไม่อ่าน
การบ้าน
ก็ทิ้งค้างไว้อย่างงั้นน
เดี๋ยวนี้
รู้สึกไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิตเลยยยยย
แย่จังงงง ...
แต่ก่อน
มันเหมือนแบบว่า
รู้ ว่าจะทำอะไร
แต่ตอนนี้
ไม่เห็นอยกทำอะไรซักอย่างง
บางทีก็หยากหนีออกไปไกลๆ
ไปอยู่ในโลกอีกโลกนึง
ที่ไม่มีใครรุจักเรา
อะไรยังงั้นนนนน
เฮ้อออ
เบื่อจางง
ทำไงดี ?
1月26日 l o v e """ความรักคืออะไรร ??
ต่างคน ก็คงมีคำนิยามที่แตกต่างกันไป
สำหรับชั้น
รักคืออะไรนะ?
คือ ..
ความเอาใจใส่
การให้อภัย
ความเข้าใจ
หรือ
??????????
สำหรับเรา ...
ความเข้าใจ
น่าจะดีที่สุด
เพราะถ้าเข้าใจ
อย่างอื่นคงตามมา
ถ้าทำผิดไป
แล้วอีกคนเข้าใจ
เค้าก็น่าจะให้อภัย
จริงมั๊ย?
ถ้ารัก
แล้วเข้าใจ
ว่าอีกคนรู้สึกยังไง
ว่าอีกคนต้องการอะไร
ก็คงสามารถให้ในสิ่งที่เค้าต้องการได้
จริงมั๊ย?
ถ้าเข้าใจ
คงไม่ทำอะไร
ที่จะทำร้ายจิตใจกัน
ถ้าเข้าใจ
เมื่อมีเรื่องอะไร
คงไม่ต้องอธิบายกันยืดยาว
เพ้อเจ้อมะ?
ใครจะคิดยังไงก็ช่าง
เราก็เปนแบบนี้ล่ะ
และเรามีความสุข
กับความเพ้อเจ้อของเรา
5555555555555555
ถ้าโลกเรา
ไม่เพ้อเจ้อเลย
มันจะสวยงามได้ยังไงล่ะ ???
เรา อยากอยุในโลกเพ้อเจ้อ
กับคนที่รักเรา
และคนที่เรารัก
คนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเมื่อไหร่ก็ตาม
คนที่พร้อมจะเข้าใจเรา
กับทุกๆการกระทำของเรา
โดยไม่ต้องพูดอะไรเลยซักคำเดียว
คนที่ให้เราอย่างมีความสุข
คนที่เราให้อย่างมีความสุข
คนที่มีความสุขที่จะทำในสิ่งที่เราต้องการ
คนที่มีความสุขที่ได้รับสิ่งที่เรามีความสุขที่จะทำไห้
มันผิดด้วยหลอ?
ที่จะคิดแบบนี้
ที่จะรู้สึกแบบนี้?
มันเป็นความคิดที่แย่หรอ
มีคนเคยบอกว่า
ที่เราคิดแบบนี้
เรา "เห็นแก่ตัว"
ไม่เคยเจอใคร ที่เห็นแก่ตัวขนาดนี้มาก่อน
เราเป็นแบบนั้นหรอ?
การที่เรา
อยากจะเจอ
คนที่เราเรียกว่า "ใช่"
เพราะเข้าใจตรงกัน
เพราะ
สิ่งที่เรามีความสุขที่จะทำ เป็นสิ่งที่เค้าต้องการ
สิ่งที่เค้ามีความสุขที่จะทำ เป็นสิ่งที่เราต้องการ
มันเป็นการเหนแก่ตัวหรอ?
เราเพ้อฝันมากไปหรอ?
คนๆนั้นไม่มีอยู่จริงหรอ?
ยังไง ..
เราก็เชื่อ
ว่ามันมีจริง
เพียงแค่ว่า ..
วันนี้
เรายังไม่เจอ
เค้าคนนั้น
ก็เท่านั้นเอง
1月24日 broken ME*while i'm writing these words,
i can say i'm not expecting anyone to read
or understand
i just
just ...
i just dunno
and dont understand ..
why my stories
must always end like this
repeating
over and over again
what hav i done wrong?
why it must b ME?
does LOVE really hafta hurt?
and do i have to b BROKEN over and over again? |
|||||
|
|